اخلاص » بيان كرده آيد . و طريقهء معالجهء داء عضال « عويص الدّفع » « 30 » ريا را به اخلاص و معرفت ، حضرت امام ص بيان مىفرمايد كه : نظر كن در طاعت خود كه چه كس را عبادت مىكنى و مىخوانى و اميد از او دارى و بيم دارى . پس از تدبّر در آن ، مىيابى حضرت معبود را سلطان داناى بصير مختار غنىّ قادر رئوف مهربان باوفا به عهود خود نسبت به عباد كه آنچه خواهد از خيرات دنيا و آخرت به هركس كه خواهد عطا كند و كسى نيست كه مانع از جود او شود ، و آنچه خواهد از هركس منع كند كه كسى ديگر نتواند آن را عطا كند ، دانا و بصير است بر حوايج عباد خود ، و غنىّ و بىنياز است از طلب كردن عوض از عباد ، رئوف و مهربان است كه فروگذاشت نمىكند جانب بندگان و دوستان خود را ، وفاكننده است به مثوبات اخرويّه و ارزاق و نعم دنيويّه كه به عباد خود عهد و وعده فرموده است كه : إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ الْمِيعادَ « 31 » ، و ناقد بصير است بر سراير و ظواهر عباد كه نيّات عباد و خطرات قلوب و « لمحات عيون » « 32 » از او مخفى نمىماند كه : إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ « 33 » ، و با وجود اين همه ، بىنياز از وجود عباد است ، چه رسد به اعمال ايشان ، و اگر تمام عباد را هلاك نمايد يا به اعمال آنها - به سبب قصورى كه دارند - به جهنّم برد ، باك ندارد ؛ زيرا كه اعمال و طاعات آنها هر قدر از اندازه - به حسب كمّيّت و كيفيّت - افزون باشد ، وفاى به بعضى

--> ( 30 ) - امرى كه دفع آن دشوار باشد . ( 31 ) - به منهج حاضر ، صفحهء 302 رجوع شود . ( 32 ) - چشم به هم زدنها : لمحه در لغت به معنى نگاه كوتاه كردن به چيزى است . ( 33 ) - همانا خدا به آنچه در دلها پنهان است آگاه مىباشد : سورهء 3 آيهء 119 ، سورهء 5 آيهء 7 و سورهء 31 آيهء 23